In de fik

Het is een hele karwei, tuinieren. Zeker als je een mastodont van een tuin hebt. Zeker als er een braakliggend stuk moet opgeruimd worden. Dat stuk wildernis steekt al jaren mijn ogen uit. Je kan het vooral niet onderhouden omdat het vol braam, distels en netels staat. In de zomer komt er dan nog eens torenhoog verwilderd gras bij. Met de zitmaaier erover gaan kan niet want er zijn veel te veel hoge bulten. Ik ben ooit begonnen met die bulten manueel uit te schuppen… onbegonnen werk – toch voor een vrouw. En ik wil hier niet sexistisch zijn …Kom het zelf maar eens proberen!

Daarbij komt ook nog een onoverzienbare berg hout. Hout dat er al 2 jaren ligt van oude en kapotte bomen die uitgedaan werden. Vorige week is Wim begonnen met de houtberg uit elkaar te trekken en te verzagen, verknippen tot kleinere stukken. Na een halve dag hard labeur (geschaafde benen en armen) was ik blij dat ik aan mijn kampvuur kon beginnen. Samen met Arthur uiteraard, als echte Scout. Daar stonden we dan om half 11 ’s avonds … blindstaren in de vlam. We hadden een mooi vuur vonden we. En we bleven er maar hout opgooien. De berg evenwel slonk niet….
Tot er opeens flikken uit het niets opdoken achteraan in mijn tuin! Ik had van mijn nieuwe buurman vernomen dat “het” mocht op minstens 100m van de huizen. Maar toen ze daar stonden was ik plots niet meer zo zeker. Lap een boete aan mijn broek dacht ik. Ze moesten alles weten, waarom, hoeveel, … en dat er teveel rook was. Ik moest alles blussen. Ze hebben niets gezegd over dat het niet mag, dus heb ik gelukkig ook geen boete gekregen. Waarschijnlijk zullen er gefrustreerde buren gebeld hebben…

Zo gezegd zo gedaan. Daar ging ons kampvuur! Diezelfde nacht, maar dan om 2 uur, heeft Wim verder gefikt en geen flikken meer gezien.

De volgende morgen stond ik op en deze keer was de berg wel geslonken. Er lag nog een klein hoopje in tegenstelling tot wat er oorspronkelijk lag.

Vandaag ben ik alles verder uit elkaar gaan trekken van wat er nog lag. Alles proper gemaakt, alle takjes, twijgjes, rommel, etc… bij elkaar gedaan. En daar ligt het…mijn volgende kampvuur. Het is nog een reuzenberg als je het zo bekijkt maar een dezer nachten zal ik terug kunnen fikken.

Ik heb vandaag nonstop van 13u tot 21u doorgewerkt en het resultaat mag er wezen. Nu nog een manier vinden om het stuk grond plat te krijgen alvorens alles weer begint te groeien. Het was een afmattende en zware fisieke dag vandaag maar het kopje is leeg en dat is nu zeer welkom.

~ door Inès Van Lautem op 26/07/2009.